Wat is logopedie

Logopedie is een paramedisch beroep in de gezondheidszorg en in het onderwijs. De logopedische wetenschap houdt zich bezig met de preventie, het onderzoek en de behandeling van stoornissen en beperkingen op het gebied van spraak, taal, stem en gehoor.

Het woord ‘logopedie’ heeft een Griekse oorsprong. Het is afkomstig van de Griekse woorden ‘logos’ en ‘paidein’. ‘Logos’ staat voor gesproken woord en ‘paidein’ voor opvoeden. Logopedie betekent dus ‘opvoeden tot het gesproken woord’.

Wat doet een logopedist

De logopedist voert in de eerste plaats een grondig, holistisch onderzoek uit (diagnostiek). De resultaten hiervan dienen als basis voor een behandeling (therapie). Zo’n behandeling heeft tot doel stoornissen in het normale communicatiegedrag of leerproces te voorkomen, te beperken of te verhelpen.

Een logopedist kan een ruim aantal problematieken behandelen:

  • 
leerstoornissen (dyslexie, dysorthografie en dyscalculie)
  • taalontwikkelingsstoornissen
  • articulatiestoornissen
  • neurologische taal- en spraakstoornissen (afasie, dysartrie, apraxie)
  • slikstoornissen als gevolg van een neurologisch letsel of hoofd-halsoncologie (dysfagie)
  • myofunctionele stoornissen
  • stemstoornissen
  • gehoorstoornissen
  • stotteren

Naast onderzoek en behandeling geeft de logopedist ook informatie en adviezen. Hiermee begeleidt de logopedist de naaste omgeving van zowel kinderen, jongeren als volwassenen met leer-, spraak-, taal-, stem-, slik en gehoorstoornissen. De logopedist werkt nauw samen met andere disciplines: een arts, een tandarts, een psycholoog, een leerkracht of een andere deskundige. Een holistische benadering van onze cliënten is nodig om een zo goed mogelijke behandeling te kunnen waarborgen.

Voor welke logopedische stoornissen kan u bij Praktijk Spectrum terecht

Leerstoornissen

Stoornissen die onder het begrip leerstoornissen horen zijn dyslexie, dysorthografie en dyscalculie, ofwel lees-, schrijf- en rekenstoornissen (B3). Bij de stoornis dyslexie/dysorthografie zijn er hardnekkige problemen met het aanleren en/of het automatiseren van lezen en/of spellen op woordniveau. Wanneer er hardnekkige problemen zijn met het aanleren en vlot/accuraat oproepen en/of toepassen van reken- en wiskundevaardigheden, spreekt men van de stoornis dyscalculie.

Articulatiestoornissen

Bij articulatiestoornissen worden spraakklanken niet of verkeerd uitgesproken, het kan dan gaan om een vervanging of vervorming van een spraakklank. Op basis hiervan worden articulatiestoornissen opgedeeld in twee domeinen. Een fonetische articulatiestoornis doet zich voor als men een bepaalde spraakklank niet goed kan uitspreken. De meest voorkomende voorbeelden hiervan zijn de foute uitspraak van de /s/ (sigmatisme) en /r/ (rhotasisme). Daarnaast komt het vaak voor dat men klanken uitspreekt met de tong tussen de tanden (interdentaliteit). Bij een fonologische articulatiestoornis is niet de productie van de spraakklank een probleem, maar wel het gebruik ervan in woorden. Kinderen vervormen moeilijke woorden vaak door klankstructuren eenvoudiger te maken. Dit vormt een probleem als kinderen deze vereenvoudigingsmechanismen te lang blijven gebruiken. Een voorbeeld hiervan is het zeggen van ‘bouter’ in plaats van ‘kabouter’.

Neurologische taal -en spraakstoornissen

Neurogene spraak- en taalproblemen worden veroorzaakt door een letsel/stoornis in de hersenen en/of de zenuwbanen elders in het lichaam (bv. trombose, hersenbloeding, tumor,…). Afasie is een verworven taalstoornis waarbij een persoon zijn vermogen verliest om taal te begrijpen en/of te gebruiken. Ook het lezen en schrijven kan aangetast zijn. Bij taalstoornissen bij dementie (bv. ziekte van Alzheimer) en bepaalde ouderdomsziekten wordt naast het geheugen ook het taalvermogen aangetast. Dysartrie is een spraakstoornis waarbij problemen optreden bij ademhaling, stemgeving, resonantie, articulatie en prosodie. De ernst varieert van een lichte vorm (die voor de omgeving weinig merkbaar is) tot een anartrie (geen functionele spraak). Het taalvermogen van een persoon met dysartrie is in principe intact. Verbale apraxie is een spraakstoornis waarbij het programmeren van de spraak foutief verloopt. De spieren werken nog, maar het aansturen van de spieren geeft problemen. Het meest opvallende kenmerk is het voortdurende zoeken naar de juiste articulatieplaats van klanken. Het zijn niet steeds dezelfde woorden of klanken die problemen geven. Vaak worstelt iemand om het juiste woord te kunnen produceren, merkt dat het mis gaat, worstelt opnieuw en kan op deze manier steeds verder van het bedoelde woord afraken.

Slikstoornissen (dysfagie)

Diverse aandoeningen kunnen resulteren in een slikstoornis. Hersenletsels (als gevolg van een beroerte, trauma of tumor), ziektes die het zenuwstelsel aantasten (MS, ALS of ziekte van Parkinson) of operaties in het hoofd- en halsgebied zijn mogelijke oorzaken van een verstoring van de slikfunctie. Naargelang waar de stoornis gesitueerd is, spreekt men van een stoornis in de orale fase (mond), faryngale fase (keel) of oesofagale fase (slokdarm). Als gevolg van een slikstoornis kunnen er problemen zijn met de orale voeding en kan er risico zijn op aspiratie.

Bron: www.vvl.be

Wat zijn de tarieven voor een logopedische verstrekking

Een logopedische verstrekking wordt per prestatie betaald. De logopedisten binnen het team Spectrum zijn geconventioneerd. Dit wil zeggen dat de honoraria worden gehanteerd zoals die wettelijk zijn vastgelegd door het RIZIV. In het kader van de verplichte ziekteverzekering is er een tegemoetkoming voorzien voor een bepaald aantal stoornissen via de mutualiteit van de verzekerde. De criteria waaraan men moet voldoen zijn opgenomen in de nomenclatuur logopedie. Indien niet voldaan is aan deze criteria kan u in de meeste gevallen tegemoetkoming krijgen via de aanvullende verzekering. Deze tegemoetkoming verschilt naargelang de mutualiteit en de regio van de verzekerde.

Hoe kan u zich aanmelden

  • Telefonisch Bij afwezigheid kan u een bericht achterlaten op het antwoordapparaat. Wij bellen u dan zo snel mogelijk terug.

Via de telefoon gebeurt er een kort intakegesprek. Op dat moment wordt er ook een afspraak voor een onderzoek vastgelegd. Bij een eerste persoonlijk contact volgt dan een vraaggesprek (anamnese) en een probleemgericht onderzoek. Indien nodig, wordt een tweede contactmoment vastgelegd om het onderzoek verder te zetten. Vervolgens wordt de werking van de praktijk toegelicht. Nadat de anamnesegegevens en onderzoeksresultaten zijn verzameld en neergeschreven in een logopedisch aanvangsbilan (verslag), wordt u uitgenodigd voor een bespreking van het onderzoek. We bekijken of therapie al dan niet noodzakelijk is en opgestart moet worden. Tevens wordt er toelichting gegeven over een mogelijke terugbetaling.